Gedachten lezen

Gedachtenlezende computer komt steeds dichterbij

Het is een computer gelukt uit hersenscans af te leiden waar iemand naar kijkt. Dat gebeurde in de Radboud Universiteit Nijmegen, melden onderzoekers. Een proefpersoon moest naar letters kijken terwijl hij in een scanner lag.

Door de resulterende MRI-beelden digitaal te analyseren met een elegant wiskundig model, is het mogelijk te achterhalen naar welke letters de proefpersoon kijkt. Het is nooit eerder gelukt de inhoud van gedachten zo precies te reconstrueren.
 
De onderzoekers leerden een computermodel hoe kleine vakjes van enkele millimeters in de hersenen – voxels noemen ze die – reageren op het aangeboden beeld. Dat levert nog geen mooi plaatje op maar een ruizig spikkeltjespatroon. 
 
Voorkennis
“Vervolgens hebben we iets nieuws gedaan,” zegt onderzoeksleider Marcel van Gerven. “We hebben het model voorkennis gegeven: zo zien letters eruit. Dat verbeterde de herkenning van de letters enorm, het model vergelijkt met welke letters de gemeten spikkels het meeste overeen komen en duwt dan de uitkomst van het plaatje in de richting van die letters, en dan komt de letter tevoorschijn, een echte reconstructie.”
 
In deze studie gebruikten de onderzoekers handgeschreven letters. “Onze aanpak lijkt op hoe we denken dat het brein zelf voorkennis combineert met zintuiglijke informatie – pas als je hebt leren lezen herken je de zwarte lijntjes en boogjes van dit bericht als letters.”
 
Dromen lezen
Uiteindelijk willen de onderzoekers het systeem zo fijngevoelig maken dat ze dromen of visuele gedachten kunnen aflezen. “In ons vervolgonderzoek gaan we werken met een sterkere MRI-scanner,” vertelt Sanne Schoenmaker die werkt aan een proefschrift over gedachtendecodering.
 
“Door die hogere nauwkeurigheid van de MRI-beelden hopen we dan ook een hogere nauwkeurigheid in plaatjes te kunnen koppelen. Nu koppelen we plaatjes van de letters aan 1200 voxels, straks willen we plaatjes van gezichten koppelen aan 15.000 voxels.” 
 
Radboud Universiteit Nijmegen, Marcel van Gerven, Sanne SchoenmakerAfbeelding

Verbeelding?

EVidenceB Ik zou de hiernaast weergegeven stelling niet zelf hebben durven maken eenvoudigweg omdat ik mij niet gekwalificeerd acht om een dergelijke opmerking te maken. De constatering was echter onderdeel van een openbare les op 31 maart 2011 op de Hogeschool Utrecht door Dr. Ellen Gerrits. Toegegeven ik dacht het stiekem zelf al wel, die gedachte werd ook een beetje gevoed door de gevoerde dialogen met Mirjam Top. Mirjam Top was de 1e logopediste die ronduit toegaf dat zij ook niet voor alles een oplossing kon bieden. Achteraf gezien was de gekozen aanpak zonder meer juist, de aanpak kwam min of meer overeen met het schema uit de genoemde openbare les. Wat wil je nog meer zou ik zeggen? Een mooie dialoog met een inbreng uit de praktijk van onze kant, getoetst binnen de literatuur door de expert, uitmondend in opdrachten die grosso modo effect sorteerden.Kortom een zeer waardevolle periode waarbij naast het boeken van enige progressie, ook het inzicht van ons beiden in de complexe materie enigszins is toegenomen. Toch loopt een dergelijke waardevolle samenwerking ook tegen zijn grenzen aan. Achteraf heb ik daarover nagedacht, hoe en waarom bepaal je waar de therapie eindigt? Wanneer ik de reden bij mijzelf zou zoeken kan ik in feite maar één reden bedenken. De ‘teleurstelling’ dat de aanpak niet strikt logisch te beredeneren is, diep in mijn hart wist ik dat natuurlijk wel, maar toch.Schema2 Een 2e reden is dat je constateert dat er op een bepaald moment te weinig vooruitgang geboekt wordt. Een 3e reden – bij ons het geval – is dat de persoon met afasie zelf aangeeft te willen stoppen. In goed overleg met AfasiePlus zijn we gestopt met de therapie. Het leven gaat door de afasie blijft, of is er verbetering? Of verbeeld ik het mij maar? Wat is het geval, sinds kort rollen er steeds vaker relevante (of bij benadering relevant) zinnen van 4 woorden uit haar mond. Het valt niet alleen mij op maar ook mensen die Thea zeg maar een aantal weken niet hebben ‘gesproken’ geven dit aan. Waar ik nu naarstig naar op zoek ben is kennis over deze fase, 3 1/2 jaar na het CVA, ik kan mij niet voorstellen dat deze verbetering uniek is. Vele mensen moeten dit hebben doorgemaakt. De kennis zou ik dan weer kunnen inzetten in gedrag van mijn kant dat de verbetering helpt versterken. In feite zie ik dat als een belangrijke taak van mijn kant, hoe kan ik Thea helpen weer een beetje in de buurt van haar oude communicatieniveau te komen. Naast de fysieke ongemakken steekt de afasie er qua negatieve beleving er toch wel met kop en schouders bovenuit. Ik geef het je te doen, van een gemakkelijke prater die urenlang met haar vriendinnen aan de telefoon kon hangen, naar (communicatief) gevangen zitten in je eigen hoofd. Alleen al om die situatie enigszins te helpen verbeteren acht ik mij verplicht om alle ontwikkelingen op de voet te volgen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Gebarentaal

Gebarentaal

In de eerste periode na het cva van Thea, had ik zeer weinig kennis van afasie, laat staan dat ik wist dat ook het maken van gebaren onderdeel van het taalsysteem is. Ik / wij probeerden dan ook Thea iedere dag te stimuleren om gebaren te maken. Niemand die in je er in die fase op wijst dat dit op de manier zoals wij dit deden, verspilde moeite was. Op dit moment weet ik er iets (met de nadruk op iets) meer van. De fase waarin wij op dit moment zitten is er een van dat Thea steeds meer nieuwe gebaren maakt om de communicatie te ondersteunen. Door deze toegenomen inspanning van haar verwacht ze wel dat ik dan ook sneller begrijp wat zij bedoelt. Lees verder

Logica

Boek

Bij de laatste opdracht van de logopedist Mirjam Top (AfasiePlus), moet ik mij gaan verplaatsen in de logica van Thea bij het non verbaal verwoorden van iets wat ik geacht wordt te gaan  doen. Het heeft iets weg van  “Mannen komen van mars, vrouwen komen van venus”.  In dat boek / toneelstuk  wordt op een komische wijze bewezen dat zelfs bij twee goed communicerende partners er geen garantie is dat zij elkaar altijd direct begrijpen. Mijn conclusie is dan ook dat de opdracht sneller gegeven is dan uitgevoerd. In een vorig bericht gaf ik aan dat Thea wanneer er iets moet gebeuren wijst in de richting  van de gewenste handeling, bijvoorbeeld de keuken of nog moeilijker naar buiten. Lees verder

Maatwerk Communicado

Zoals bekend gebruiken wij al geruime tijd de app Communicado om sneller met elkaar te kunnen vaststellen waar we over gaan “praten”. Of om soms het startpunt te kunnen bepalen waar Thea het in haar hoofd over heeft. Belangrijk daarbij is dat de app qua inhoud onze behoefte afdekt. Hoewel de inhoud van de app zeker niet statisch is en a.h.w. meegroeit met de communicatiebehoeften, heb ik mijzelf wel in 1e instantie gedwongen even goed na te denken over welke content er in ons geval er in de app moest worden opgenomen. Het kan dus voor andere gebruikers verschillen, Lees verder

Logopedie tests

Logopedie-900x193

Om de therapie te kunnen bepalen die het meeste rendement oplevert voor communicatieadviezen voor de omgeving, worden er bij Thea met tussenpozen van tenminste een half jaar testen op het logopedische vlak afgenomen.  De logopedist (Mirjam Top – Afasie Plus ) beschikt nu over data  van juli 2010, januari 2011, februari 2012 en februari 2013.  Waar het om gaat is het meten van een eventuele progressie in de tijd. Het gaat in ons geval om SAT- visueel, SAT-verbaal, Palpa 45, Palpa 46 en de scenariotest.Semantische Associatie Test (SAT) Deze test is bedoeld voor het vaststellen van semantische fouten en voor het stellen van een diagnose over de semantische verwerking. Lees verder

Communicado

Dit is de naam van de iPad app die wij op dit moment gebruiken als vervanger van het communicatieboekje. Deze opzet biedt veel voordelen t.o.v. het statische communicatieboekje. In totaal omvat onze app nu ca 49 pagina’s met allerlei onderwerpen. De app is continu aanpasbaar aan de behoefte. In de video van enige tijd geleden zie je de mogelijkheden van de app. Thea en ik begrijpen elkaar redelijk goed. We gebruiken de app voornamelijk om te bepalen waar we het op dat moment over hebben, of als uitgangspunt waar we het over gaan hebben. Meestal is dat omdat Thea nogal eens van onderwerp (in haar hoofd) veranderd. Ik moet dat dan maar zien te raden vindt zij. Lees verder